Plan Galego de Acuícultura

“A Plataforma Medioambiental de Corrubedo presentou hoxe, luns 22 de setembro de 2008, máis de 300 sinaturas recolleitas somentes nesa miúda pero orgullosa parroquia mareira, para apoiar a moción presentada polo BNG de Ribeira para declarar o cabo Corrubedo Espazo Natural de Interese Local. Ás sinaturas acompaña un informe feito por un biólogo independente que confirma que os valores naturais da Laxe Brava son dignos de conservación e deberían ser incluídos na rede Natura 200 lindante…”

A Asamblea comarcal do BNG da Barbanza reunida na vila de Boiro o pasado mércores 10 de setembro decideu por unanimidade a seguinte resolución:

“Trala aprobación por parte do Consello da Xunta do Plano Acuícola de Galiza, queremos manifestar a noso rechazo á inclusión dentro deste plano do proxecto da Laxe Brava en Corrubedo. Parecenos un proxecto a todas luces reprobábel, tanto dende o ponto de vista medioambiental, social ou paixasistico e cun impacto enorme no territorio. O rechazo a este parque foi manifestado polo BNG innumerables veces, tanto a nível local, comarcal ou nacional. E o BNG da Barbanza quere amosar públicamente unha vez máis este rechazo.

O BNG sempre defendeu un modelo de planificación pública da actividade acuícola no noso litoral. Mesmo para rematar coa auténtica anarquía que posibilitou a existencia de plantas piscícolas en situación ilegal do ponto de vista urbanístico e de verteduras ao mar, que aínda se manteñen na actualidade. O anterior “Plano Sectorial de Parques de Tecnoloxía Alimentaria” aprobado o 30/06/05 polo anterior Goberno do PP (en funcións) representaba un proxecto absolutamente inasumíbel. En consecuencia, foi prioridade para o BNG a súa supresión, acordada no Parlamento de Galiza, por certo, através dunha Proposición non de lei presentada polo BNG.

Ponse a continuación en marcha, a iniciativa da Consellaría de Pesca e Asuntos Marítimos, un novo proceso de elaboración do que sería o “Plano de Acuicultura de Galiza”. Na análise do proxecto por parte do BNG, conclúese que recollense emprazamentos que consideramos agresivos polo impacto que representan, reclamando nalgúns casos a súa supresión, como no de Laxe Brava, e noutros un redución substancial da superficie afectada. Reclamación de melloras xenéricas no Plano, en canto ás garantías medioambientais, garantías de solo público concesionado (para evitar especulación), criterios de edificabilidade, etc. Garantías de xeración de emprego digno nas zonas nas que se asentan, e das que algunhas delas presentan unha taxa de emigración intolerábel. Estes criterios deféndense públicamente, tanto no Parlamento (en numerosas ocasións, en Pleno e en Comisión), como socialmente nos lugares afectados polos proxectos que consideramos agresivos e nos que reclamamos a súa supresión, como ocurreu en repetidas ocasións a respecto do de Laxe Brava. Foi posíbel, contodo, e grazas á acción do BNG, suprimir algúns proxectos durante a tramitación do Plano: Punta Galloufa (nas imediacións do Castro de Baroña), Couso-Aguiño, e Ardía (Ogrobe); e redución dos previstos en Orelludas-Oia (37%), Mougás-Oia (35%), Seráns-Porto do Son (80%), e Lago-Xove (33%). Outro tipo de melloras xenéricas foron tamén incluidas.

As posicións do BNG foron asumidas coherentemente polos nosos compañeiros no Goberno durante a tramitación do Plano.

A Unión Europea (através do Fundo Europeu para a Pesca) e o Goberno español levan anos empeñados en desmantelar o sector pesqueiro galego. En definitiva, en eliminar un competidor produtivo e comercial no mapa europeu. Neste esquema, no que se insire a política de subvencións ao despece, ao abandoo de actividade, ou o papel residual e discriminatorio coa nosa frota no reparto de posibilidades de pesca, aséntase tamén a consideración da acuicultura (en rigor, piscicultura) como prioridade política e mesmo orzamentaria. O nacionalismo galego, sen desbotar a actividade piscícola –como complemento: non como substitución!- segue a defender como prioridade a defensa da capacidade produtiva e do emprego na pesca e no marisqueo. Posúe a nosa nación un litoral extraordinariamente dotado para o exercio da actividade extractiva, ao que non podemos nin debemos renunciar.”

O BNG aspira a que se eliminen algúns dos emprazamentos previstos (Laxe Brava, Xandriña, Camelle, Seiruga), que se reduzan ostensiblemente outros (Merexo), e que se establezan criterios xerais para os que finalmente se instalen

Hoxe, 3 de Marzo, a iniciativa do BNG, produciuse unha comparecencia na Comisión de Pesca e Marisqueo do Parlamento de Galiza do Director Xeral de Recursos Mariños (Consellaría de Pesca e Asuntos Marítimos) Antonio Fernández Elorriaga. Dou conta dalgunhas modificacións do Plano de Acuicultura. Serán as seguintes:

• 1. Orelludas (Oia). Elimínase o 37%. Pasa de 75.000 a 47.000 m2. Respecta o xacimento de Fiais.

• 2. Mougás (Oia). Elimínase o 35%. Pasa de 80.000 a 57.000 m2.

• 3. Punta dos Patos (Cangas). Cautela arqueolóxica: Castro da Igrexiña.

• 4. Punta Moreiras (Ogrobe). Cautela arqueolóxica. Non se vai tocar a antiga fábrica de salgado.

• 5. Ardía (Ogrobe). Suprímese. Eran 26.500 m2.

• 6. Bico da Ran (Cambados). Modifícase a altura das edificacións, non superándose as xa existentes.

• 7. Couso-Aguiño (Ribeira). Suprímese. Eran 55.000 m2.

• 8. Seráns (Porto do Son). Redúcese nun 80%. Pasa de 115.000 m2 a 24.500 m2.

• 14. Merexo (Muxía). Referencia a elementos arqueolóxicos. Cautelas necesarias.

• 17. Seiruga (Malpica). Referencia a elementos arqueolóxicos. Cautelas necesarias. Castro de Entretorres.

• 19. Meirás (Valdoviño). Referencia a elementos arqueolóxicos. Cautelas necesarias. Porto de Meirás e Ermida de Nosa Sra. Do Porto.

• 22. Lago (Xove). Elimínase o 33%. Pasa de 273.000 m2 a 182.500 m2.

• 25. Ollo Longo (Ribadeo). Referencia a elementos arqueolóxicos. Cautela necesaria.

• 26. Corvo (Ribadeo). Referencia a elementos arqueolóxicos. Cautela necesaria.

A maiores, afirmou ter negociado, entre outros, cos Concellos de Camariñas, Muxía e Ogrobe. Sería bon saber en que termos, con que resultados, e sabendo a posición mantida desde eses concellos (alcaldías PSOE).

Hai outros elementos, xenéricos, que se van introducir no Plano: altura máxima das edificacións, ou ámbitos de protección inalterados do Patrimonio Cultural.

A valoración política que fixo o BNG deste anuncio é a seguinte:

a) É positivo que se modifique o Plano de Acuicultura. O BNG leva moito tempo insistindo nesa dirección.

b) Con todo, é unha modificación insuficiente. O BNG aspira a que se eliminen algúns dos emprazamentos previstos (Laxe Brava, Xandriña, Camelle, Seiruga), que se reduzan ostensiblemente outros (Merexo), e que se establezan criterios xerais para os que finalmente se instalen. Imos traballar para iso.

c) Ainda por definir a concreción, sobre o terreo, do principio de cautela necesaria na preservación dos xacementos arqueolóxicos.

d) Como se pode comprobar, foi a actuación da Consellaría de Cultura (BNG) quen forza a modificación do Plano. Bótanse en falta actuacións similares desde a Consellaría de medio Ambiente.

e) O BNG vai ser vixilante, e insistirá no seu obxectivo. O Plano ainda non está aprobado. Confiamos en que haxa máis modificacións, e que se resolvan os problemas máis importantes que xerou. Chamamos ao diálogo e á negociación.

O deputado do BNG no Parlamento Galego, Bieito Lobeira, e a voceira municipal de Ribeira e candidata ao Congreso, Dominga Brión, achegáronse até Teira (Corrubedo) o xoves da pasada semana para comprobar o estado de conservación dun dos poucos contornos vírxenes que aínda queda no noso concello, e no que a Consellería de Pesca, do PSOE, pretende instalar a planta acuícola de Laxe Brava.

Pola noite, Lobeira e Brión, acompañados de concelleiros e concelleiras e doutros membros do BNG de Ribeira, reunironse cunha representación dos afectados pola instalación da planta, aos que lle expuxo o rexeitamento claro do BNG á instalación da planta de Laxe Brava.

a) Garantías de depuración plena, integral, das augas procedentes destas instalacións.

d) Hai emprazamentos (caso de Corrubedo) que se deben suprimir. Outros (Merexo), reducir. Noutros casos, afastar terra a dentro.

e) É preciso, con todo, unha planificación nacional de reserva de solo que evite actuacións especuladoras por parte de empresas ou concellos. Mais a proposta actual é manifestamente mellorábel.

f) Impulso á investigación para a cría de novas especies –evitar “monocultivos”- e tamén para a mellora da sustentabilidade desta actividade.

g) Apoiar activamente fórmulas organizativas, comezando polo cooperativismo, que posibiliten o acceso das comunidades mariñeiras a esta actividade e, daquela, aos emprazamentos que se designen.

Bieito Lobeira indicou que é evidente que calquera mellora deste “Plano de Acuicultura” pasa polo proceso de negociación que o BNG está a impulsar diante de departamentos baixo responsabilidade do PSOE. Tamén lembrou que recentemente a Asociación de Produtores de Rodaballo de Galiza (AROGA), que agrupa ás once empresas que se dedican na Galiza a esta actividade, advertían do retraso na tramitación do Plano, e sinalaban ao BNG como responsábel de que non estivera xa aprobado.

Dende o BNG agardamos que o PSOE atenda o clamor popular e, dende a Consellería de Pesca, abra un proceso de interlocución coas plataformas, confraría, organizacións ecoloxistas e corporacións municipais críticas co proxecto de plano acuícola antes de poñer en marcha este Plan Acuícola onde se atenden tan só a demandas das multinacionais.

Tamén esperamos que a Consellería propoña modificacións do proxecto de plano acuícola na liña de garantir a sustentabilidade ambiental e social das plantas proxectadas, valorando mesmo a supresión ou a reformulación profunda dalgunhas das previstas, e así o propuxemos nunha iniciativa parlamentar.

Tamén queremos saber se a Consellería proporá modificacións do proxecto de plano acuícola na liña de garantir a sustentabilidade ambiental e social das plantas proxectadas, valorando mesmo a supresión ou a reformulación profunda dalgunhas das previstas.

A ILP pretende “evitar a venda do noso litoral, un patrimonio público e un dos nosos sinais de identidade”, impedindo todo tipo de agresións, sinalaron. A súa posta en marcha, non só permitirá que os políticos teñan que escoitar as reivindicacións promulgadas polos colectivos afectados, senón que as propias formacións políticas terán que dar a coñecer a súa posición con respecto ó proxecto acuícola e expresar os seus motivos, tal e como indicou Manoel Santos.

Os colectivos promotores esperan que a ILP sexa aceptada a trámite e aprobada no Parlamento. Polo de agora, o texto atópase en fase de proceso, coa constitución dunha comisión promotora formada por dez membros que se encargará da súa redacción. Unha vez lista, será presentada na Cámara, probablemente en xaneiro. Cando teña o visto e prace, comezarán os catro meses para a recollida de 15.000 sinaturas da cidadanía.