Decembro, 2009:

O BNG presentou unha moción, debatida no Pleno do pasado 30 de novembro que o PP rexeitou, pola que reclamaba información e solicitaba o cumprimento dunha sentenza emitida polo Tribunal Superior de Xustiza de Galiza en febreiro deste ano, onde declara nula a adxudicación da escola infantil municipal ás irmáns García Escurís.

Temos que denunciar, unha vez máis, o escurantismo e o déficit democrático do Goberno do PP de Ribeira, pois o Grupo Municipal do BNG tivo coñecemento desta información de forma extraoficial xa que nin o Goberno, nin o Alcalde informou aos grupos da oposición, polo menos non ao BNG, nin do recurso presentado polo Concello de Ribeira, nin da sentenza emitida polo TSXG.

O BNG tamén quixo engadir na moción un acordo para a inmediata retirada da concesión da xestión pero o grupo do PP votou en contra.

O pasado 11 de novembro o mesmo tribunal /TSXG) emitiu unha sentenza na que obriga á empresa a readmitir a unha traballadora por despido nulo (foi despedida cando denunciou irregularidades neste centro) e a pagarlle unha indemnización de 30.000 euros por comportamento lesivo, danos morais e prexuízos económicos. Esta sentenza non foi recorrida pola empresa Calena Barbanza SL polo que é firme.

Aínda que dende o BNG non dubidamos da profesionalidade das traballadoras da gardería municipal, si creemos que a xestión desta gardería debe ser licitada de forma inmediata e retirarlle a concesión ás irmáns García Escuris.

O BNG venlle demandando dende fai tempo ao Goberno do PP de Ribeira a elaboración da Relación de Postos de Traballo do Concello (RPT) que vai acompañada dun Plano de Emprego. Trátase de dous documentos de actuación global que permiten elaborar o organigrama laboral e a adopción dunha serie de medidas para axustar a situación do persoal á estrutura e necesidades do Concello. Son, polo tanto, instrumentos básicos de planificación global dos recursos humanos, imprescindibles para a mellora do funcionamento dos servizos municipais, e que ao PP lle levou máis de 22 anos de goberno consecutivos elaborar, excluíndo do proceso ao BNG e ao resto da oposición.

O debate destes documentos volveu poñer encima da mesa a ruindade do goberno do PP, que queda así retratado claramente: non só exclúe aos representantes democraticamente elixidos de máis do 50% da poboación ribeirense, senón que ademais utiliza como ferramentas de negociación as ameazas aos traballadores (coa perda do fondo orzamentario destinado ao efecto, que resultou ser falso) e o engano tamén aos seus representantes sindicais (o documento aprobado polos traballadores non se corresponde co realmente asinado, pois foi modificado ás agachadas).

Mesmo deixa á vista o acoso laboral a que algúns traballadores “discrepantes” son sometidos por non render “ a obediencia debida”. Tamén se pode observar como se pretende consolidar en postos da máis alta responsabilidade en áreas como Urbanismo, Obras ou Intervención, a persoas contratadas de maneira irregular sen someterse a ningún proceso de selección previo.

Estas e outras moitas cuestións lévanmos a rexeitar tanto a RPT como o Plano de Emprego do Partido Popular que traerá consigo o incremento do gasto anual para as arcas municipais dun millón de €. Estes documentos deberan consensuarse para que un reparto mais equitativo deste diñeiro supoña unha sensíbel mellora para o funcionamento dos servizos municipais e, consecuentemente, para toda a cidadanía de Ribeira á que todos e todas nos debemos.

O estoupido da crise financeira está a provocar un amplo debate sobre o modelo de caixas de aforro en Galiza, ao que non poden ser alleas as entidades locais. Alén do seu carácter de entidades financeiras, as caixas (pola súa natureza fundacional) teñen unha vocación social e unha vinculación co territorio no que se asentan e constitúen o principal instrumento financiador da economía galega.

A situación actual de recesión económica e de dificuldades financeiras fai necesaria a intervención por parte dos poderes públicos galegos na adopción dunha estratexia por parte das caixas de aforro galegas de apoio decidido aos sectores produtivos galegos, ás empresas que producen e crean valor en Galiza e, en xeral, a contribuír ao impulso da economía produtiva do país. Cómpre, polo tanto, máis que nunca a coordinación da política crediticia e de investimentos das caixas de aforro galegas, orientándoas a fortalecer os lazos co tecido empresarial galego e apoiar o financiamento dos sectores económicos estratéxicos, así como a xeración de emprego.

Por outra banda, a precipitación de acontecementos e novas sobre a reestruturación das entidades de crédito, logo da constitución do Fondo Ordenado de Reestruturación Bancaria (FROB), obriga a ter unha posición común en defensa da galeguidade das caixas de aforro de Galiza, a salvagardar as competencias exclusivas que sobre as caixas de aforro se recoñecen no Estatuto de Autonomía, e a adoptar decisións sen demora que garantan a solvencia das caixas galegas e a recuperación do seu papel de canalización do aforro galego cara os sectores vitais da nosa economía produtiva.

A consecución deses obxectivos obriga necesariamente a que as caixas de aforro galegas manteñan os seus centros de decisión en Galiza, mais tamén a abordar unha reforma legal pola que se reforce a función de protectorado e control público das caixas de aforro, dada a súa natureza e función social, para conectalas coa estratexia económica máis acaida aos intereses económicos xerais do país; así como se mellore a transparencia no seu funcionamento, afondando nunha maior democratización dos seus órganos directivos.

O pasado sábado 28 de novembro cen nenos non puideron xogar ao fútbol sete no campo de céspede artificial d’A Fieiteira xa que as liñas que delimitan o terreo de xogo estaban sen pintar.

Con máis de 2 meses de competición esta situación bochornosa era previsible, xa que o pintado das liñas de xogo estaba sendo efectuado, de xeito voluntario, tanto por directivos dos clubs, como por técnicos municipais e incluso polos propios pais dos rapaces.

Sen dúbida, é responsabilidade do goberno local dar as ordes oportunas para que as instalacións deportivas municipais estean nas mellores, e regulamentarias, condicións para a práctica do deporte. Neste caso o goberno local debe resolver de xeito definitivo o marcado das liñas de xogo permanentes, e mentres iso non se produce debe responsabilizarse do pintado con cal das mesmas.

O grupo municipal do BNG é coñecedor de que xa se iniciaron as xestións para o pintado permanente destes campos, xestión esta que tiña como data de finalización, tal como se lles explicou aos clubs, o pasado mes de setembro. O BNG non entende como pasados xa 2 meses, non se tomaron as medidas oportunas para resolver esta situación.