Xaneiro, 2009:

No Pleno do pasado luns o Partido Popular volveu a amosar a súa verdadeira faciana deixando ao descuberto a falla de compromiso para solventar os problemas da cidadanía de Ribeira. Ningunha das tres iniciativas do BNG debatidas foi apoiada polo goberno do PP. Alegando que “xa están niso” ou outras escusas do máis incoherente, votaron en contra de todas e cada unha das iniciativas do BNG, que si contaron co respaldo do resto dos grupos municipais.

Así, o PP rexeitou a moción pola que demandamos un plan de fomento do transporte público. Tampouco mereceu o seu apoio un tema de tanta actualidade como é o estado da rede de sumidoiros. O outro dos temas cos que o goberno non quixo comprometerse foi co arranxo da Praza dos Muiños. O alcalde limitouse a decir “a capa asfáltica non se pode botar con este tempo”.

A Praza dos Muiños é un espazo público de preto de 2.000 metros cadrados a carón do propio Concello, que a veciñanza leva preto de 20 anos agardando que lle acondicionen. O propio Alcalde recoñeceu que a praza está desafectada dende o ano 2003, polo tanto, hai 5 anos que ese espazo é público sen que o goberno do PP fixera nada até o momento para mellorar o seu estado e dotar á veciñanza e a toda a cidadanía de Ribeira dun espazo de ocio.

No balbordo da campaña electoral das últimas eleccións municipais o Alcalde anunciou a bombo e platillo “un proxecto de luxo para a Praza dos Muiños”. Dous anos despois, lonxe de cumprir o seu compromiso, o “proxecto de luxo” resultou ser un proxecto de lixo, inseguranza e problemas para a cidadanía.

Consideramos unha grave irresponsabilidade ter unha praza como esta, pola que transitan moitas persoas, nomeadamente nenos e nenas de 0 a 3 anos dunha gardería alí existente, en tan mal estado durante tanto tempo. O neglixente coidado do público que práctica o PP pon ao descuberto os verdadeiros intereses que defende este goberno: mentres aquí ten 2.000 metros cadrados sumidos no abandono, a escusa de ampliar en 41 metros cadrados a vía pública noutro lado válelles para dilapidar 3.000 metros cadrados de edificabilidade do noso patrimonio.

A iniciativa presentada polo BNG en novembro e debatida o luns, e as 600 sinaturas presentadas pola cidadanía en decembro fixeron que a mediados deste mes aparecera pola praza un traballador para realizar tarefas de limpeza, nunha desas estratexias de cara á galería ás que o PP nos ten acostumados/as. Quince días despois o obreiro segue limpando o proxecto de lixo en que se converteu a anuncio electoral feito polo Alcalde dous anos antes, tan só para xustificar o voto en contra da moción do BNG respaldada por 600 veciñas e veciños de Ribeira.

Na sesión plenaria do vindeiro luns, día 26 de xaneiro, debateranse un importante número de iniciativas presentadas polo BNG: 6 mocións e un bo número de solicitudes, as que hai que engadirlle as pendentes de Plenos anteriores que non se trataron por falta de tempo. Cabe indicar que, por unha cuestión organizativa, está limitado o número de mocións a presentar por cada grupo municipal. En concreto ao BNG correspóndenos un máximo de 6. Lembramos que os plenos son públicos e poden asistir todas aquelas persoas que o desexen.

Pulsa enriba da iniciativa para obter máis información sobre a mesma.

Recentemente ten transcendido a través dos medios de comunicación a intención de determinadas empresas agroquímicas de solicitar do Ministerio de Medio Ambiente Medio Rural e Mariño a realización de ensaios de cultivo de determinadas variedades de millo modificado xeneticamente, concretamente da NK603 x MON 819. Segundo informacións do mesmo Ministerio, ensaios coma estes xa se teñen autorizado no concello de Ribeira nos anos 2006, 2007 e 2008. É polo tanto comprensible a sorpresa que tal nova causou entre parte da poboación preocupada polas incertezas que rodean a este tipo de cultivos e que a propia Comisión Estatal de Bioseguridade recoñece.

Debemos ter en conta que este tipo de cultivos, lonxe dun beneficio, supón un claro prexuízo para a economía do noso concello que ten entre os seus principais valores a calidade e orixinalidade dos seus produtos naturais co que eso significa para o sector turístico, de restauración, imaxe exterior etc.

Hai que apuntar tamén que este tipo de cultivos, de ubicación descoñecida, supón un risco de contaminación das variedades tradicionais de millo galego que se poidan cultivar nas parcelas lindeiras, risco máis difícil de controlar no caso dunha importante fragmentación das parcelas como acontece no noso concello e no noso país. Neste sentido, e compartindo o sentir de moitos cidadáns e organizacións de defensa dos dereitos dos consumidores, o Parlamento Galego aprobou recentemente unha declaración unánime de rexeitamento deste tipo de cultivos no noso país sumándose a actuacións similares que xa teñen feito outras comunidades e concellos de Galiza e do estado español.

Asombra comprobar a pasividade do Goberno do PP de Ribeira que, unha vez máis, demostra actuar de floreiro cando se trata de defender posicións de rexeitamento a estes experimentos compartidas pola maioría da cidadanía como demostran as manifestacións realizadas e diferentes ámbitos como asociacións de consumidores, concellos ou o propio Parlamento Galego recentemente.

Os recentes, e reiterados, episodios de cheiros no centro de Ribeira veñen poñer de manifesto que o actual goberno do PP de Ribeira se descobre como absolutamente incapaz de dar solución a este gravísimo problema. Pero é que, ademais, os acontecementos demostran que está a enganar á cidadanía.

O BNG presentara en outubro de 2007 unha proposta, perfectamente asumible, para a realización dun estudo sobre o problema dos cheiros en Ribeira: o PP rexeitouna. Cando en Maio de 2008 se volven repetir os problemas, o Grupo de Goberno “anuncia” en prensa o encargo “a unha empresa especializada” dun estudo sobre os cheiros en Ribeira. Xa o BNG criticara daquela unha actuación que nos parecía fume e que así foi como nos demostran os acontecementos máis recentes.

Os últimos cheiros que se producen en Ribeira, cas mesmas características que os precedentes, volven provocar a cada vez máis intensa protesta da cidadanía que, cada vez máis escéptica perante este desgoberno, escoita do seu goberno que “vai encargar un estudo sobre a orixe dos cheiros e a súa solución a unha empresa especializada”.

Esta resposta do goberno do PP parécenos un insulto á intelixencia da cidadanía. Por que non se aceptou a proposta inicial do BNG? Porque non se cumpriu o compromiso de realizar o primeiro estudo anunciado? Por que despois de tantos anos de cheiros en Ribeira estamos exactamente na mesma situación? Que intereses defende o Goberno do PP de Ribeira? Os dos seus cidadáns e cidadás non, obviamente.

A necesidade de vivenda protexida de calidade en Ribeira é algo que ninguén pon en dúbida. O incremento do seu prezo nos últimos anos fixo que moita xente, especialmente mozos e mozas, tiveran mesmo que irse a outros concellos a mercar a súa vivenda porque o prezo da mesma en Ribeira estaba, e aínda o está a pesar de crise do sector da construción, por enriba das súas posibilidades.

O proxecto de Plan sectorial de solo de Galiza con destino a vivendas protexidas tiña previsto unha actuación en Ribeira que ascendía a 12,6 millóns de €, dos que 8,5 millóns de euros se destinarían á adquisición do solo e a indemnizacións e 3,6 á urbanización. O emprazamento de Coroso, proposto polo alcalde “por consideralo o máis idóneo”, tal como nos informou en Xunta de Voceiras/os de 7 de agosto de 2008, foi rexeitado polos propietarios e propietarias do solo. A Conselleira de Vivenda e Solo, Teresa Táboas, comprometeuse comigo a que non levaría a cabo ningunha actuación sen o consentimento dos seus propietarios. Polo tanto, queda descartada a reserva de solo de Coroso de 100.862 m2 na que se pretendían construír 402 vivendas, das que 328 son protexidas.

Chegados a este punto, se concordamos que é importante que en Ribeira se constrúa vivenda protexida de calidade, descartado o emprazamento de Coroso, parécenos que o Goberno Municipal ten a obriga de buscar alternativas de solo, mesmo con aportación de chan municipal se fose necesario e, en todo caso, consensuando cos propietarios e propietarias unhas condicións atractivas. Isto permitiría que non se perda no noso Concello un importante investimento para a dotación de vivenda a prezo taxado, coa conseguinte xeración de emprego e revitalización da economía local.