Eu tiña dous canciños, moi chusquiños e moi ben mantidos, que cando chegaron a ese punto de benestar e lles daba a sua ración ( enténdase de comida ) ningun deles queria comer, pero tampouco lle deixaba comer ao outro nin aos seus compañeiros gatiños, e así ata que se me dou por deixalos pasar un pouco de fame…...Santo remedio, pois agora ata chaman un po-lo outro cando e pa xantar ( e mais pa espantar o Xabalí )
Quen lles poidera sacar a tarteira do fuciño a estes…....
Saúdos.